Dyskonto bankowe jest potrąceniem (kosztem) ponoszonym przez posiadacza weksla w sytuacji, gdy chce on uzyskać środki pieniężne przed terminem wykupu. W praktyce oznacza to, że bank wypłaca kwotę mniejszą od wartości, którą bank otrzyma przy wykupie weksla (najczęściej wartości nominalnej), a różnica jest traktowana jako dyskonto.
W tym zadaniu kluczowe są dwie informacje liczbowe dotyczące samego weksla i transakcji z bankiem:
- Nominał weksla: 12 000 zł (to kwota, jaką weksel opiewa i która ma być zapłacona w terminie wykupu).
- Kwota uzyskana od banku przy sprzedaży weksla: 10 200 zł (to realny wpływ gotówki do przedsiębiorstwa).
Jeżeli pytanie brzmi: "Wskaż kwotę dyskonta bankowego", a nie podano żadnej stopy procentowej ani tabeli dyskontowej, to dyskonto wyznacza się bezpośrednio jako różnicę kwot:
Dyskonto = nominał − cena sprzedaży
Podstawiając dane:
12 000 zł − 10 200 zł = 1 800 zł
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- 3 000 zł to różnica między kwotą brutto z faktury (9 000 zł) a nominałem (12 000 zł). To nie jest dyskonto bankowe, tylko inna różnica liczbowa wynikająca z wprowadzenia dodatkowej kwoty w treści.
- 4 200 zł mogłoby powstać z błędnego porównania 9 000 zł z 10 200 zł lub z innego nietrafnego zestawienia danych; nie odpowiada definicji dyskonta.
- 1 200 zł może wynikać z pomyłki rachunkowej (np. błędnego odejmowania) albo z założenia, że dyskonto dotyczy tylko części okresu, ale bez stopy procentowej nie ma podstaw do takiego liczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu o dyskoncie nie ma stopy dyskontowej, zwykle oczekuje się policzenia różnicy między nominałem a kwotą otrzymaną od banku.
