Koszt własny wytworzenia to wartość kosztów poniesionych w związku z doprowadzeniem produktu do postaci i miejsca, w jakich znajduje się on na dzień wyceny. W praktyce kalkulacyjnej (rachunkowość zarządcza) przyjmuje się, że obejmuje on zarówno koszty bezpośrednie, jak i odpowiednią część kosztów pośrednich związanych z produkcją.
Jak liczyć w tym zadaniu?
W tabeli podano składniki kosztów poniesionych na produkcję wyrobu X w danym okresie. Skoro pytanie dotyczy całkowitego kosztu własnego wytworzenia, należy uwzględnić wszystkie pozycje z tabeli, tj.:
- materiały bezpośrednie,
- płace bezpośrednie,
- koszty wydziałowe (pośrednie produkcji),
- koszty zarządu (pośrednie ogólnozakładowe) – o ile w danych są przypisane do wytworzenia produktu.
Obliczenie
Sumujemy wartości z tabeli: 20 000 + 12 000 + 10 000 + 8 000 = 50 000. Otrzymujemy więc koszt własny wytworzenia 50 000,00 zł/szt.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 32 000,00 zł/szt. – typowo odpowiada ujęciu jedynie części kosztów (np. pominięciu kosztów pośrednich). To błąd polegający na zawężeniu kosztu wytworzenia do kosztów "najbardziej widocznych".
- 42 000,00 zł/szt. – wskazuje na nieuwzględnienie jednej z pozycji z tabeli (często mylone lub pomijane są koszty zarządu albo koszty wydziałowe). Wynik może też pochodzić z błędu w dodawaniu po poprawnym wyborze składników.
- 20 000,00 zł/szt. – jest równe jednej pozycji (np. materiałom bezpośrednim), czyli uwzględnia wyłącznie wycinek kosztów. Takie podejście nie daje "całkowitego" kosztu własnego wytworzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest "koszt własny wytworzenia" i masz tabelę składników kosztów produkcyjnych, najpierw sprawdź, czy w danych są koszty pośrednie (wydziałowe, zarządu). Jeśli są ujęte jako element kalkulacji wytworzenia, dodajesz je do kosztów bezpośrednich.
