W amortyzacji podatkowej (przy założeniu metody liniowej) roczny odpis amortyzacyjny wyznacza się poprzez przemnożenie wartości początkowej środka trwałego przez roczną stawkę amortyzacji. Jeżeli podatnik stosuje współczynnik podwyższający, to w praktyce zwiększa on wynikający ze stawki odpis (czyli podwyższa efektywną stawkę amortyzacji).
Dane z zadania:
- wartość początkowa: 48 000,00 zł,
- roczna stawka amortyzacji: 20%,
- współczynnik podwyższający: 2,
- odpis ma dotyczyć roku 2024, a środek przyjęto w grudniu 2023 r. (czyli od 2024 r. odpisy mogą obejmować pełny rok).
Krok 1: obliczenie odpisu rocznego ze stawki 20% (bez współczynnika)
48 000,00 zł × 20% = 48 000,00 × 0,20 = 9 600,00 zł.
Krok 2: zastosowanie współczynnika podwyższającego 2
9 600,00 zł × 2 = 19 200,00 zł.
Otrzymujemy 19 200,00 zł jako kwotę odpisu amortyzacyjnego za rok 2024.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 17 600,00 zł nie wynika z żadnego poprawnego przeliczenia danych (48 000,00; 20%; współczynnik 2). Taki wynik sugeruje przypadkowe "dostosowanie" liczby lub pomylenie podstawy/okresu.
- 9 600,00 zł to odpis policzony bez uwzględnienia współczynnika (czyli tylko 20% wartości początkowej). W zadaniu współczynnik 2 jest obowiązkowy, więc ta kwota jest zaniżona.
- 1 600,00 zł wygląda jak fragment rocznego odpisu (np. miesięczny odpis 9 600,00/6 lub inne błędne dzielenie). Błąd polega na nieuzasadnionym przejściu na część roku lub niewłaściwym podziale, mimo że pytanie dotyczy całego roku 2024.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o amortyzacji zawsze zapisuj wzór i dopiero podstawiaj dane: wartość początkowa × stawka roczna × współczynnik (jeśli jest). To zmniejsza ryzyko pominięcia współczynnika lub pomylenia procentów na ułamki.
