W analizie fryzjerskiej kształtu głowy kluczowe jest rozpoznanie, które partie są spłaszczone, a które nadmiernie uwypuklone, ponieważ od tego zależy rozmieszczenie objętości fryzury, kierunki unoszenia pasm i dobór linii cięcia.
Odpowiedź "wybrzuszenie części ciemieniowej i płaski tył głowy" jest właściwa, gdy na rysunku widać jednocześnie: (1) spłaszczenie potylicy/tyłu głowy oraz (2) wyraźniejsze uwypuklenie w rejonie ciemienia (część ciemieniowa). Taki zestaw cech jest charakterystyczny dla sytuacji, w której tył głowy nie buduje naturalnej wypukłości, a punkt największej objętości przesuwa się ku górze (ciemieniowi).
Odpowiedź "płaski tył głowy i zapadłość potyliczna" jest nieprawidłowa wtedy, gdy rysunek nie pokazuje wklęsłości (zapadłości) w potylicy, tylko zwykłe spłaszczenie. Zapadłość oznacza wyraźne "wciągnięcie" konturu do środka, a nie jedynie brak wypukłości.
Odpowiedź "wybrzuszenie czołowe i wysoki wierzchołek" opisuje inny układ cech: dotyczy przodu (czoła) oraz dominującej wysokości w rejonie wierzchołka. Jeżeli na ilustracji problem dotyczy tyłu i ciemienia, taka odpowiedź przenosi uwagę na niewłaściwe partie.
Odpowiedź "wysoki wierzchołek" jest zbyt ogólna i obejmuje tylko jedną cechę. W zadaniu trzeba dopasować opis, który uwzględnia pełny obraz deformacji, a nie wycinek.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi nazwij w myślach 2–3 najbardziej rzucające się w oczy cechy konturu (np. "tył płaski", "góra bardziej wypukła"), a dopiero potem szukaj opcji, która zawiera wszystkie te elementy jednocześnie.
