W pytaniu kluczowe jest rozpoznanie dyszy przedstawionej na rysunku i powiązanie jej z metodą łączenia. Dysze o kształcie kierującym strumień gazu są charakterystyczne dla spawania tworzyw sztucznych gorącym powietrzem (tzw. hot gas/hot air welding). W tej technice źródłem energii jest strumień ogrzanego powietrza, który zmiękcza materiał rodzimy oraz (zwykle) pręt spawalniczy, umożliwiając uformowanie spoiny.
Odpowiedź "gorącym powietrzem." pasuje do dyszy, ponieważ w tej metodzie element roboczy narzędzia ma za zadanie:
- ukierunkować i ukształtować strumień gorącego powietrza,
- dostarczyć ciepło w kontrolowany sposób w rejon spoiny,
- ułatwić prowadzenie pręta i utrzymanie stabilnych warunków nagrzewania.
Pozostałe propozycje odnoszą się do spawania łukowego metali, gdzie podstawowym zjawiskiem jest łuk elektryczny, a nie ogrzane powietrze:
- "elektrodą otuloną." – spawanie elektrodą otuloną (MMA/SMAW) wykorzystuje elektrodę topliwą z otuliną i uchwyt elektrody; nie stosuje się dysz do nadmuchu gorącego powietrza.
- "elektrodą nietopliwą." – spawanie elektrodą nietopliwą dotyczy m.in. TIG (elektroda wolframowa), gdzie ciepło daje łuk, a nie dysza gorącego powietrza; osłona gazowa realizowana jest palnikiem, ale jego budowa i funkcja są inne niż dyszy do hot-air.
- "w osłonie argonu." – osłona argonu jest typowa dla TIG/MIG; w spawaniu tworzyw gorącym powietrzem medium grzewczym jest ogrzane powietrze (lub inny gaz w zależności od urządzenia), a nie "osłona" argonowa w sensie procesu łukowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widzisz końcówkę przypominającą nasadkę kierującą przepływ gazu (a nie uchwyt elektrody czy palnik łukowy), najpierw rozważ metody spawania/zgrzewania termoplastów z użyciem gorącego powietrza.
