W projektowaniu fryzur określenie "awangardowy" odnosi się do kompozycji celowo wychodzącej poza codzienną użytkowość: forma jest odważna, często przeskalowana, z wyraźnie zarysowaną linią, nietypowym kierunkiem ułożenia pasm, kontrastami faktur lub proporcji. Taka fryzura wygląda jak projekt "pokazowy" lub konkursowy, a nie wyłącznie praktyczny.
Odpowiedź "klasycznym" nie pasuje, gdyż styl klasyczny opiera się na harmonii, równowadze i stonowanej elegancji. W klasyce dominują przewidywalne proporcje i brak zamierzonej ekstrawagancji.
Odpowiedź "romantycznym" jest błędna, jeśli na rysunku nie widać miękkiej, subtelnej linii, delikatnych fal lub wrażenia lekkości. Romantyzm w fryzurach zwykle kojarzy się z łagodnością i "miękką" formą, a nie z konstrukcją o mocnym konturze.
Odpowiedź "sportowym" również nie jest trafna, ponieważ styl sportowy koncentruje się na funkcjonalności: prostocie, wygodzie, łatwym utrzymaniu i praktycznym utrwaleniu. Gdy fryzura jest wyraźnie kreacyjna, asymetryczna lub przerysowana, klasyfikacja "sportowa" staje się nieadekwatna.
Na egzaminie warto patrzeć na całość: bryłę, kontur, proporcje i zamysł projektu. Jeśli forma wygląda na demonstrację kreatywności i eksperymentu – najczęściej będzie to styl awangardowy.
