W poligrafii, po wykonaniu druku offsetowego, bardzo często trzeba przygotować arkusze do dalszej obróbki wykończeniowej: docinania do formatu, wyrównania krawędzi lub rozkroju na mniejsze użytki. Do tego służy krajarka (często nazywana gilotyną introligatorską) – urządzenie z dużym stołem roboczym, mechanizmem docisku stosu oraz nożem tnącym. Dlatego poprawne jest wskazanie zastosowania: krojenie stosu arkuszy.
Odpowiedź "laminowaniu okładek" jest nieprawidłowa, ponieważ laminowanie wykonuje się na laminatorach (maszynach z wałami/zespołem grzejnym lub klejowym), których celem jest nałożenie folii na arkusz, a nie odcięcie fragmentu stosu nożem.
Odpowiedź "kalibrowaniu składek" także nie pasuje: kalibrowanie odnosi się do wyrównania/ustawienia parametrów lub dopasowania w procesach związanych ze składkami (np. w liniach falcujących lub urządzeniach przygotowujących do oprawy), a nie do operacji typowo tnącej całego stosu.
Odpowiedź "złamywaniu składek" dotyczy falcowania (tworzenia zagięć i składek) realizowanego na falcerkach lub zaginarkach. Tego typu maszyny mają inne elementy robocze (wałki/rolki, noże falcujące, kasety falcujące) i służą do formowania zagięć, a nie do jednorazowego cięcia grubej warstwy arkuszy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widać stół, prowadnice, docisk oraz strefę pracy noża – w pierwszej kolejności rozważ operację cięcia. Jeśli widoczne są wały i podawanie przez szczelinę – częściej będzie to laminowanie. Jeśli są kasety i ścieżka prowadzenia arkusza w celu zaginania – to falcowanie (złamywanie).
