Proces termoformowania (formowania termicznego) dotyczy głównie półwyrobów w postaci arkusza lub folii. Materiał jest najpierw podgrzewany do temperatury uplastycznienia, a następnie kształtowany przez dociśnięcie do formy. W praktyce często wykorzystuje się podciśnienie (termoformowanie próżniowe) i/lub docisk mechaniczny, aby materiał dobrze odwzorował kształt narzędzia. Takie rozwiązanie jest typowe dla wyrobów opakowaniowych i cienkościennych.
Odpowiedź "fluidyzacji" nie pasuje do maszyn służących do formowania arkusza na formie. Fluidyzacja odnosi się do zjawiska i urządzeń, w których cząstki stałe zachowują się jak ciecz pod wpływem przepływu gazu; nie jest to standardowa metoda wytwarzania kształtek jak w termoformowaniu.
Odpowiedź "wytłaczania" jest błędna, ponieważ wytłaczanie to proces ciągły: tworzywo (zwykle granulat) jest uplastyczniane w cylindrze z ślimakiem i przetłaczane przez głowicę, tworząc ciągły profil/folię/rurę. Kluczowym wyróżnikiem jest obecność układu ślimak–cylinder oraz głowicy, a nie stanowiska nagrzewania arkusza i formy kształtującej cyklicznie detal.
Odpowiedź "wtrysku" także nie jest właściwa: we wtrysku stopione tworzywo jest wtryskiwane pod ciśnieniem do zamkniętej formy, a cykl obejmuje m.in. uplastycznianie, wtrysk, docisk, chłodzenie i wyrzut. Typowa wtryskarka ma zespół wtryskowy (ślimak) oraz jednostkę zamykania formy, co odróżnia ją od termoformierki pracującej na arkuszu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniach rozpoznajesz proces po maszynie, najpierw ustal, czy surowcem jest arkusz/folia (częściej termoformowanie), czy granulat uplastyczniany w cylindrze (częściej wtrysk lub wytłaczanie), oraz czy proces jest cykliczny (wtrysk/termoformowanie) czy ciągły (wytłaczanie).
