W zadaniu trzeba rozpoznać nazwę techniki nawijania na podstawie schematu na rysunku. "Technika cegiełkowa" polega na takim rozmieszczeniu wałków i separacji pasm, aby kolejne rzędy były przesunięte względem siebie (układ "na mijankę", podobny do układania cegieł w murze). W praktyce pomaga to uzyskać bardziej naturalny efekt, bo nie powstają długie, proste linie podziału widoczne później w ułożeniu.
Odpowiedź "technika cegiełkowa" jest poprawna, ponieważ cechą rozpoznawczą jest właśnie naprzemienne przesunięcie elementów w sąsiednich rzędach. Ten sposób pracy często stosuje się, gdy zależy nam na równomiernym uniesieniu i miękkich przejściach w całej fryzurze.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo opisują inne, charakterystyczne układy:
- "technika klasyczna" – typowo zakłada regularne, równoległe rzędy, które układają się w jednej linii, bez przesunięć między rzędami. Daje to bardziej "geometryczny" schemat, łatwy do odczytania na rysunku.
- "technika jodełkowa" – kojarzy się z układem ukośnym, przypominającym jodełkę/chevron; kluczowa jest naprzemienność pod kątem, a nie "mijanka" jak w cegiełkach.
- "technika spiralna" – dotyczy sposobu nawijania pasma w skręcie (spiralnie), często na dłuższych włosach, a rozpoznaje się ją po innym prowadzeniu pasma i kierunku nawinięcia, a nie po przesunięciu rzędów na głowie.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi najpierw ustal, czy schemat pokazuje przesunięcie rzędów, układ ukośny, czy raczej regularną siatkę. Dopiero potem dopasuj nazwę techniki.
