Wskazówką rozstrzygającą w tym zadaniu jest informacja, że na ilustracji widać pierwotniaki bytujące w erytrocytach. Taki obraz jest typowy dla babeszjozy (piroplazmozy) – choroby, w której pierwotniaki z rodzaju Babesia namnażają się w krwinkach czerwonych. W praktyce rozpoznanie bywa stawiane na podstawie obrazu rozmazu krwi (po odpowiednim przygotowaniu i zabarwieniu), zwłaszcza gdy towarzyszą temu objawy sugerujące hemolizę i niedokrwistość.
Odpowiedź "babeszjozy" pasuje do kluczowej cechy: wewnątrzerytrocytarne położenie pasożyta. To jest właśnie to, co odróżnia babeszjozę od wielu innych pasożytów i patogenów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "leiszmeniozy" – leiszmanioza jest chorobą pierwotniaczą, ale typowo kojarzy się z inną lokalizacją pasożyta i innym obrazem materiału diagnostycznego niż "pierwotniaki w erytrocytach".
- "toksoplazmozy" – toksoplazmoza również jest wywoływana przez pierwotniaki, jednak klasycznie nie identyfikuje się jej jako typowych form bytujących w krwinkach czerwonych w rozmazie krwi; diagnostyka opiera się na innych przesłankach i badaniach.
- "boreliozy" – borelioza jest chorobą o etiologii bakteryjnej (krętki), więc już na poziomie podstawowego podziału patogenów nie pasuje do opisu "pierwotniaki".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się jednoznaczna informacja o bytowaniu w erytrocytach, warto w pierwszej kolejności myśleć o jednostkach chorobowych, których czynnikiem są pasożyty krwi krążącej i które mogą być widoczne w rozmazie. Dopiero potem różnicować z chorobami przenoszonymi przez kleszcze, ale o innej etiologii.