Szczypce do pierścieni osadczych (często nazywanych potocznie "Segera") są narzędziem przeznaczonym do montażu i demontażu sprężystych pierścieni, które pracują w rowku i pełnią funkcję zabezpieczenia osiowego. W praktyce mechatronika spotyka się je m.in. przy łożyskach, przekładniach, prowadnicach i różnych mechanizmach, gdzie trzeba szybko i pewnie ustalić element wzdłuż osi.
Odpowiedź "pierścieni Segera." jest właściwa, ponieważ takie pierścienie montuje się przez chwilowe rozszerzenie (dla pierścieni na wał) albo ściśnięcie (dla pierścieni do otworów) i wprowadzenie w rowek. To dokładnie odpowiada zasadzie działania charakterystycznych szczypiec do pierścieni osadczych.
Pozostałe propozycje nie pasują do tego narzędzia i czynności:
- "zabezpieczeń E-ring." – E-ringi to inny typ pierścieni, zwykle wsuwanych bocznie na wałek; ich montaż nie jest typowo realizowany takimi szczypcami jak dla klasycznych pierścieni osadczych w rowkach.
- "kołków rozprężnych." – kołki rozprężne montuje się przez wciskanie/wbijanie w otwór (często z użyciem pobijaka lub prasy), a nie przez rozginanie/ściskanie narzędziem z końcówkami pod otwory pierścienia.
- "podkładek dystansowych." – podkładki dobiera się i nakłada ręcznie (lub w prostych operacjach montażowych), bez potrzeby specjalnych szczypiec do sprężystych pierścieni.
Wskazówka egzaminacyjna: rozpoznając narzędzie, zwróć uwagę na końcówki robocze (piny) oraz na to, czy narzędzie jest projektowane do kontrolowanego ściskania/rozszerzania elementu sprężystego. To zwykle prowadzi do skojarzenia z pierścieniami osadczymi.
