Właściwości przeciwpoślizgowe nawierzchni odnoszą się do przyczepności (tarcia) na styku opona–nawierzchnia. Jest to parametr kluczowy dla bezpieczeństwa ruchu, bo wpływa na możliwość skutecznego hamowania, ruszania i pokonywania łuków, zwłaszcza w warunkach obniżonej przyczepności (np. na mokrej jezdni).
Jeżeli na zdjęciu pokazano urządzenie przeznaczone do badania przeciwpoślizgowości, to jego zadaniem jest wyznaczenie miary oporu poślizgu lub wskaźnika związanego z tarciem/teksturą warstwy ścieralnej. Tego typu badania są wykorzystywane m.in. w diagnostyce stanu nawierzchni oraz przy ocenie, czy nawierzchnia spełnia wymagania eksploatacyjne pod kątem bezpieczeństwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- Równość podłużna dotyczy nierówności wzdłuż osi drogi (komfort jazdy, drgania pojazdu). Mierzy się ją innymi przyrządami/profilografami i metodyką ukierunkowaną na profil wzdłużny.
- Równość poprzeczna odnosi się do kształtu w przekroju poprzecznym (koleiny, spadki, deformacje poprzeczne). To również inny rodzaj pomiaru niż tarcie.
- Nośność oznacza zdolność konstrukcji nawierzchni do przenoszenia obciążeń od ruchu. Bada się ją metodami ugięciowymi/deflektometrycznymi; wynik dotyczy odkształceń i pracy warstw konstrukcyjnych, a nie przyczepności powierzchniowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się kontekst bezpieczeństwa i "poślizgu", myśl o tarciu i szorstkości. Gdy mowa o komforcie/"bujaniu" – zwykle chodzi o równość, a gdy o trwałości i obciążeniach – o nośność.
