W diagnostyce silnika trójfazowego zwykle wykonuje się co najmniej dwa rodzaje pomiarów:
- Rezystancja uzwojeń (w omach) – służy do oceny ciągłości i symetrii uzwojeń. Bardzo duża wartość lub brak wskazania typowo sugeruje przerwę. Istotnie zaniżona wartość w jednej fazie może sugerować zwarcie (np. międzyzwojowe) albo błąd połączeń/pomiaru.
- Rezystancja izolacji (zwykle w megaomach) – opisuje stan izolacji między uzwojeniem a masą oraz pośrednio ryzyko prądów upływu. Zaniżona wartość oznacza pogorszenie lub uszkodzenie izolacji.
Odpowiedź "uszkodzoną izolację w uzwojeniach U1 - U2 oraz V1 - V2" jest właściwa wtedy, gdy w tabeli widać, że to właśnie dla tych dwóch uzwojeń wartości rezystancji izolacji są wyraźnie gorsze od pozostałych, przy braku cech przerwy w pomiarach rezystancji uzwojeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego obrazu?
- "zwarcie międzyzwojowe w uzwojeniu W1 - W2" – typowo ujawnia się jako odstępstwo w rezystancji uzwojenia (często obniżenie i niesymetria między fazami), a nie jako selektywnie zaniżona rezystancja izolacji w innych uzwojeniach.
- "zwarcie między uzwojeniami U1 - U2 oraz W1 - W2" – wymagałoby przesłanek wskazujących problem pomiędzy tymi obwodami; sama informacja o obniżonej izolacji w dwóch innych parach nie uzasadnia takiej tezy.
- "przerwę w uzwojeniu U1 - U2" – powinna dać objaw w pomiarze rezystancji uzwojeń (brak ciągłości / bardzo duża rezystancja), a nie jedynie pogorszenie izolacji.
Na egzaminie warto pamiętać o nawyku: najpierw sprawdź, czy objaw dotyczy ciągłości uzwojenia (rezystancja uzwojeń), a dopiero potem oceniaj stan izolacji (rezystancja izolacji). To ogranicza pomyłki między "przerwą", "zwarciem" i "uszkodzeniem izolacji".
