Wezwanie kierowane do świadka musi być sporządzone tak, aby adresat nie miał wątpliwości, czego dotyczy żądanie stawiennictwa. Kluczowym elementem jest więc wskazanie, w jakiej sprawie świadek jest wzywany (np. poprzez określenie przedmiotu sprawy, oznaczenie postępowania lub inne jednoznaczne wskazanie kontekstu). Bez tego świadek nie jest w stanie powiązać pisma z konkretnym postępowaniem, przygotować się do czynności i zweryfikować, czy wezwanie dotyczy jego osoby.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: brak wskazania sprawy powoduje wadliwość wezwania, bo pismo nie spełnia podstawowej funkcji informacyjnej i organizacyjnej – nie określa, do jakiej czynności w jakim postępowaniu organ wzywa świadka.
- "daty i miejsca stawienia się wezwanego" – to ważne elementy, ale w przedstawionym dokumencie (z ilustracji) są wskazane, więc nie stanowią przyczyny wadliwości.
- "nazwy i adresu organu wzywającego" – identyfikacja organu jest obowiązkowa w korespondencji urzędowej; jednak tutaj organ jest podany, więc ta odpowiedź nie opisuje rzeczywistego braku.
- "skutków prawnych niezastosowania się do wezwania" – pouczenie o konsekwencjach jest istotne z punktu widzenia informowania adresata, ale w analizowanym wezwaniu nie jest jedynym możliwym kryterium wadliwości i w tym przypadku nie jest brakujące.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o wadliwość pisma czytaj dokument "checklistą": (1) kto wzywa, (2) kogo wzywa, (3) w jakiej sprawie, (4) kiedy i gdzie, (5) w jakim celu, (6) pouczenia. Najczęściej decyduje element, który uniemożliwia identyfikację sprawy lub prawidłowe wykonanie obowiązku.
