Zużycie cylindrów w silniku ocenia się przez pomiar wymiarów i geometrii otworu cylindra. W praktyce sprawdza się, czy cylinder nie ma nadmiernie zwiększonej średnicy oraz czy nie pojawiły się istotne odchyłki kształtu, takie jak owalność (różne średnice w prostopadłych kierunkach) i stożkowatość (zmiana średnicy wzdłuż wysokości cylindra). Do takich zadań stosuje się przyrządy przeznaczone do pomiaru średnic wewnętrznych, które pozwalają odczytać niewielkie różnice wymiaru.
Odpowiedź "cylindrów" jest właściwa, ponieważ to właśnie cylinder (a dokładniej jego powierzchnia robocza) jest elementem, którego zużycie ocenia się przez pomiar średnicy wewnętrznej i odchyłek kształtu. Wyniki porównuje się z tolerancjami serwisowymi, aby podjąć decyzję, czy wystarczy np. honowanie, czy potrzebna jest dalsza obróbka lub wymiana elementów.
- "Tarcz hamulcowych" – tarcze ocenia się przede wszystkim przez pomiar grubości, bicia osiowego i stanu powierzchni roboczej; używa się do tego innych przyrządów (np. do pomiaru grubości/bicia), a nie typowych narzędzi do średnic wewnętrznych.
- "Krzywek wałka rozrządu" – zużycie krzywek weryfikuje się przez pomiar wysokości krzywki/profilu oraz luzów w mechanizmie rozrządu; metody i przyrządy są inne niż dla otworów cylindrycznych.
- "Czopów wału korbowego" – czopy to powierzchnie zewnętrzne; ocenia się je pomiarem średnicy zewnętrznej i ewentualnej owalności, zwykle mikrometrem zewnętrznym, a nie przyrządem typowym dla średnic wewnętrznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na ilustracji widać przyrząd przeznaczony do pomiaru wewnątrz otworu, najczęściej dotyczy to cylindrów, tulei lub otworów łożyskowych. Gdy mierzy się elementy zewnętrzne (czopy), zwykle wybiera się narzędzia do średnic zewnętrznych.
