W systemach ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości ważne jest rozróżnienie całego urządzenia od jego składników. "Urządzenie samoblokujące" (często spotykane jako zwijacz z linką lub taśmą) działa tak, że podczas normalnej pracy pozwala na swobodne wysuwanie się linki/taśmy, a przy gwałtownym szarpnięciu (symulującym spadanie) uruchamia mechanizm blokujący. Dzięki temu ogranicza drogę spadania i zmniejsza ryzyko uderzenia o niższy poziom.
Odpowiedź "szelki bezpieczeństwa" jest błędna, ponieważ szelki (uprząż) to element zakładany na ciało, z punktami wpinania, ale nie stanowią mechanizmu samoblokującego. Na rysunkach szelki są rozpoznawalne jako układ taśm naramiennych i udowych, bez obudowy mechanizmu.
Odpowiedź "amortyzator włókienniczy" jest błędna, bo amortyzator to element mający pochłaniać energię (zwykle w postaci taśmy/pakietu rozrywnego), najczęściej wpinany w łącznik. Zazwyczaj nie wygląda jak kompaktowa obudowa z mechanizmem zwijania i blokowania.
Odpowiedź "pas bezpieczeństwa" także jest błędna: pas to element noszony na użytkowniku, przeznaczony do określonych zastosowań, ale nie jest urządzeniem samoblokującym. W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest, aby na podstawie obrazu rozpoznać, czy przedstawiono mechanizm zwijająco-blokujący (urządzenie), czy element uprzęży/połączenia (taśmy, pas, amortyzator).
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli na rysunku widzisz obudowę (korpus) z wyprowadzoną linką/taśmą, karabińczykiem i mechanizmem zwijania, najczęściej chodzi o urządzenie samoblokujące, a nie o szelki czy amortyzator.
