Numeracja DDI (Direct Dial-In) odnosi się do sposobu realizacji ruchu przychodzącego do organizacji z centralą abonencką: po wybraniu numeru publicznego połączenie jest zestawiane tak, aby trafić do konkretnego abonenta (zwykle numeru wewnętrznego/rozszerzenia) bez konieczności ręcznego przełączania przez operatora.
Dlatego odpowiedź "DDI" pasuje do rysunków, na których widać mapowanie numerów z sieci publicznej na numery wewnętrzne w centrali firmy (np. "pula numerów miejskich" → "abonenci wewnętrzni"). W praktyce monter/technik telekomunikacyjny spotyka to przy uruchamianiu lub utrzymaniu rozwiązań dla biur, szkół czy instytucji, gdzie każdy dział lub osoba ma własny numer "z miasta".
Pozostałe odpowiedzi opisują inne pojęcia i łatwo je pomylić, jeśli nie rozróżnia się mechanizmu:
- "MSN" jest kojarzone z przypisywaniem wielu numerów do jednego dostępu/łącza i selekcją na urządzeniach/terminalach. To inna koncepcja niż typowe kierowanie na konkretne rozszerzenie w centrali w modelu DDI.
- "CFWD" (przekierowanie połączeń) to usługa zmiany miejsca zakończenia połączenia (na inny numer), a nie system numeracji. Na schemacie DDI kluczowa jest relacja numer publiczny → abonent wewnętrzny, a nie "przekazanie dalej" na kolejny numer.
- "CENTREX" dotyczy modelu usługi centralowej realizowanej po stronie operatora (zamiast lokalnej centrali w obiekcie). To opis architektury/usługi, a nie samego sposobu numerowania przedstawionego jako DDI na typowych schematach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać firmę z wieloma numerami, które z zewnątrz prowadzą do konkretnych stanowisk/rozszerzeń, najczęściej chodzi o DDI. Jeśli widać "przekieruj na inny numer", to trop prowadzi do CFWD, a jeśli "centrala u operatora", to do Centrex.
