W systemach suchej zabudowy kluczowe jest rozróżnienie, czy konstrukcja jest przyścienna (pracuje jako okładzina istniejącej przegrody), czy wolnostojąca (tworzy nową przegrodę – ściankę). Na rysunkach technicznych najczęściej rozpoznaje się to po sposobie oparcia i zakotwienia rusztu oraz po tym, czy okładzina występuje po jednej, czy po dwóch stronach.
Odpowiedź "okładzina na profilach mocowanych do ścian" pasuje do układu, w którym:
- profile (ruszt) są zamocowane do istniejącej ściany,
- płyta/płyty stanowią warstwę wykończeniową wyrównującą lub zabudowującą instalacje,
- nie powstaje samodzielna przegroda oddzielająca dwa pomieszczenia.
Odpowiedź "ścianka działowa" jest nieprawidłowa, gdyż ścianka działowa to przegroda z własnym szkieletem (najczęściej profilami w osi ściany) i z reguły ma okładzinę po obu stronach, a jej zadaniem jest podział przestrzeni.
Odpowiedź "wolnostojąca obudowa ścienna" również nie pasuje, bo "wolnostojąca" sugeruje konstrukcję niezależną od ściany (stojącą na posadzce i stabilizowaną), podczas gdy okładzina przyścienna wykorzystuje istniejącą ścianę jako podłoże i punkt mocowania.
Odpowiedź "obudowa elementu stalowego" dotyczy sytuacji, gdy zabudowa otacza konkretny element (np. słup, podciąg) i typowo ma geometrię "pudełkową" lub obejmującą profil stalowy. W okładzinie przyściennej celem jest wykończenie/wyprostowanie ściany, a nie obudowanie pojedynczego elementu konstrukcyjnego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać, że ruszt jest przytwierdzony do istniejącej ściany i nie ma "drugiej strony" przegrody, najczęściej chodzi o okładzinę, a nie ściankę działową.
