Trzpień frezarski (w tym trzpień długi) to element osprzętu frezarki służący do mocowania narzędzi nasadzanych, czyli takich, które mają otwór i są osadzane na trzpieniu. Typowym przykładem są frezy tarczowe nasadzane. Taki sposób mocowania zapewnia współosiowość narzędzia z wrzecionem i pozwala przenosić obciążenia charakterystyczne dla frezowania.
Odpowiedź "frezów tarczowych nasadzanych" jest poprawna, ponieważ frez tarczowy w wersji nasadzanej jest projektowany właśnie do pracy na trzpieniu: narzędzie jest nasuwane na trzpień i dociskane elementami mocującymi (np. nakrętką/podkładkami), co stabilizuje je w osi.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z powodów konstrukcyjnych i technologicznych:
- "wierteł krętych z chwytem walcowym" – wiertła z chwytem walcowym mocuje się zazwyczaj w uchwycie wiertarskim lub w tulejach/oprawkach zaciskowych, a nie na trzpieniu do frezów nasadzanych. Inny jest też charakter pracy (wiercenie vs frezowanie).
- "wierteł krętych z chwytem stożkowym" – chwyt stożkowy (np. stożek narzędziowy) jest przeznaczony do gniazd stożkowych lub odpowiednich tulei redukcyjnych; nie jest to typowe zastosowanie trzpienia do frezów nasadzanych.
- "frezów palcowych do rowków tolerowanych" – frezy palcowe zwykle mają chwyt (najczęściej walcowy) i są mocowane w oprawkach zaciskowych lub uchwytach, a nie jako narzędzia nasadzane na trzpieniu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy narzędzie jest nasadzane (ma otwór), czy ma chwyt (walcowy/stożkowy). Następnie dopasuj osprzęt: trzpień → narzędzia nasadzane; oprawka/uchwyt → narzędzia z chwytem.
