W morfologii krwi (CBC) najpierw ustala się, której linii komórkowej dotyczą odchylenia: białokrwinkowej (leukocyty/WBC), czerwonokrwinkowej (erytrocyty/RBC oraz HGB/HCT) czy płytkowej (trombocyty/PLT). Rozpoznanie leukocytozy stawia się wtedy, gdy liczba leukocytów (WBC) jest podwyższona względem zakresu referencyjnego dla danego gatunku i metody oznaczenia.
Odpowiedź "leukocytozę" jest poprawna, ponieważ wskazuje na nieprawidłowość dotyczącą leukocytów, czyli elementów odpowiedzi immunologicznej. W praktyce leukocytoza bywa obserwowana m.in. przy stanach zapalnych, infekcjach, stresie i niektórych chorobach rozrostowych, ale samo pytanie wymaga wyłącznie rozpoznania rodzaju odchylenia na podstawie wyniku.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych parametrów, więc są nieprawidłowe w sytuacji, gdy problemem jest WBC:
- "anemię" rozpoznaje się przy obniżeniu parametrów czerwonokrwinkowych (najczęściej RBC, HGB i/lub HCT). To odchylenie dotyczy transportu tlenu, a nie liczby leukocytów.
- "erytrocytozę" wiąże się ze wzrostem RBC (często także HCT/HGB). Jest to odwrotność typowego obrazu anemii i również nie wynika z podwyższonego WBC.
- "trombocytopenię" rozpoznaje się przy spadku liczby płytek krwi (PLT). Może wiązać się z krwawieniami lub zaburzeniami krzepnięcia, ale nie jest wnioskowana z parametrów leukocytów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz odpowiedzi typu leukocytoza/anemia/erytrocytoza/trombocytopenia, przyporządkuj je do skrótów: WBC → leukocytoza/leukopenia, RBC/HGB/HCT → anemia/erytrocytoza, PLT → trombocytopenia/trombocytoza. To pozwala szybko wyeliminować odpowiedzi z "innej linii" niż ta, której dotyczy wynik.
