W praktyce gospodarki odpadami kluczowe jest rozpoznanie, do jakiego strumienia przeznaczony jest dany zbiornik. Zbiornik służący przede wszystkim do gromadzenia odpadów niebezpiecznych musi zapewniać bezpieczne magazynowanie materiałów, które mogą stwarzać zagrożenie dla ludzi lub środowiska (np. przez toksyczność, żrącość, łatwopalność lub możliwość skażenia).
Taki zbiornik bywa odróżnialny na rysunku dzięki cechom funkcjonalnym, takim jak:
- szczelność i konstrukcja ograniczająca wycieki,
- elementy zabezpieczające (np. zamknięcia utrudniające dostęp osobom nieuprawnionym),
- oznakowanie ostrzegawcze, które sygnalizuje szczególne ryzyko i konieczność stosowania procedur.
Odpowiedź "organicznych" jest nieadekwatna, bo odpady organiczne zwykle kojarzą się z frakcją biodegradowalną (często komunalną) i nie wymagają z definicji tak restrykcyjnych rozwiązań konstrukcyjnych jak odpady niebezpieczne. Odpowiedź "komunalnych" jest typową pomyłką wynikającą z codziennego doświadczenia, ale zbiorniki na odpady komunalne są zazwyczaj projektowane do innych warunków użytkowania i nie muszą wskazywać na szczególne zagrożenia. Odpowiedź "stałych" również nie pasuje, ponieważ opisuje tylko stan skupienia i jest zbyt szeroka: odpady stałe mogą być zarówno komunalne, przemysłowe, jak i niebezpieczne, więc nie określa przeznaczenia zbiornika.
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: gdy pytanie odwołuje się do rozpoznania zbiornika na rysunku, należy szukać cech wskazujących na bezpieczeństwo i ryzyko (szczelność, zabezpieczenia, oznakowanie), bo to najczęściej odróżnia magazynowanie odpadów niebezpiecznych od pozostałych kategorii.
