W handlu detalicznym (szczególnie w branży odzieżowej i tekstylnej) sprzedawca powinien umieć odczytywać informacje z metek. Jedną z kluczowych informacji jest skład surowcowy, często podawany jako procentowy udział włókien (np. 100% jednego rodzaju włókna albo mieszanka).
Odpowiedź "wełny." jest poprawna, ponieważ znak pokazany na rysunku dotyczy identyfikacji włókna i w tym zadaniu odpowiada tkaninie zawierającej 100% wełny. Dla klienta ma to praktyczne znaczenie: wełna zwykle kojarzy się z dobrą termoizolacją, komfortem cieplnym oraz określonymi wymaganiami pielęgnacyjnymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "lnu." – len jest włóknem roślinnym i w oznaczeniach składu występuje jako odrębna pozycja; nie można go utożsamiać z wełną.
- "bawełny." – bawełna również jest włóknem roślinnym i bardzo częstym w wyrobach tekstylnych; uczniowie czasem wybierają ją "z przyzwyczajenia", ale pytanie dotyczy konkretnego znaku.
- "poliestru." – poliester jest włóknem syntetycznym, o innych właściwościach użytkowych (np. mniejsza chłonność). Gdyby produkt był w 100% z poliestru, oznaczenie składu wskazywałoby właśnie poliester, nie wełnę.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z metkami najpierw ustal, czy pytanie dotyczy składu (włókna i procenty), czy konserwacji (symbole prania/prasowania/suszenia). To ogranicza ryzyko pomyłki między różnymi typami oznaczeń znajdujących się obok siebie.
