W pomiarach rezystancji wyróżnia się kilka klasycznych podejść, a rozpoznanie właściwego zależy od tego, jakie przyrządy występują w układzie i w jaki sposób są włączone.
Metoda techniczna (często realizowana jako układ woltomierzowo‑amperomierzowy) polega na tym, że mierzysz napięcie U na badanym elemencie oraz prąd I płynący w obwodzie, a następnie obliczasz rezystancję ze wzoru wynikającego z prawa Ohma: R = U/I. W praktyce spotyka się dwa warianty połączeń (w zależności od tego, czy ważniejsze jest ograniczenie wpływu rezystancji amperomierza czy obciążenia woltomierza), ale idea pozostaje ta sama: R nie jest "odczytywane" bezpośrednio, tylko wyznaczane z dwóch pomiarów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Metoda mostkowa wymaga układu mostka (ramiona mostka, elementy porównawcze i detektor zera). Jeżeli schemat przedstawia typowy układ z A i V oraz źródłem zasilania, nie jest to mostek.
- Metoda bezpośrednia oznacza pomiar rezystancji przyrządem mierzącym R wprost (np. omomierzem/multimetrem w funkcji Ω). W metodzie technicznej trzeba wykonać pomiary U i I oraz obliczyć wynik.
- Metoda porównawcza opiera się na porównaniu z rezystorem wzorcowym/odniesienia (np. przez zrównanie wskazań lub stosunek wartości) i zwykle wymaga innego układu niż klasyczny A‑V.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie widzisz woltomierz podłączony równolegle (do elementu/odcinka) oraz amperomierz włączony szeregowo w torze prądowym, najczęściej chodzi o metodę techniczną wyznaczania R z U i I.
