W rysunku technicznym maszynowym symbole graficzne służą do szybkiego przekazania informacji o rodzaju węzła konstrukcyjnego bez konieczności rysowania wszystkich detali. W tym zadaniu trzeba rozpoznać oznaczenie podpory w widoku z góry i przypisać je do właściwego typu.
Podpora stała to rozwiązanie, w którym element podparty (np. wał lub inny człon) ma określone, zdefiniowane położenie wynikające z geometrii podpory. W ujęciu funkcjonalnym jest to podparcie "sztywne" w sensie braku przewidzianej w symbolu możliwości ustawiania się względem osi lub kompensacji pochylenia podczas pracy/montażu.
Pozostałe odpowiedzi opisują podpory o innych własnościach:
- "wahliwej." sugeruje możliwość odchylenia/wychylenia lub pracy z pewnym kątem, czyli rozwiązanie dopuszczające zmianę ustawienia w ograniczonym zakresie.
- "regulowanej." odnosi się do podpory, której położenie można nastawiać (np. podczas montażu lub ustawiania maszyny), co zwykle ma swoje odzwierciedlenie w innym sposobie oznaczania.
- "samonastawnej." wskazuje na zdolność do samoczynnego dopasowania ustawienia do warunków pracy (kompensacja niewspółosiowości/pochylenia), co również powinno wynikać z charakterystycznego symbolu.
Na egzaminie kluczowe jest, aby nie zgadywać po nazwie, tylko analizować symbol jako całość: czy sygnalizuje on brak nastaw, czy możliwość wahliwości, czy regulację, czy samonastawność. Pomaga też nawyk porównywania symboli z tablicami oznaczeń używanymi na zajęciach i w dokumentacji warsztatowej.
