Przetwornik analogowo-cyfrowy (ADC) to element toru sygnałowego, którego zadaniem jest zamiana wielkości analogowej (np. napięcia z czujnika, sygnału audio, sygnału z wejścia pomiarowego) na dane cyfrowe możliwe do dalszego przetwarzania przez procesor, mikrokontroler lub system komputerowy. W praktyce oznacza to próbkowanie sygnału oraz jego kwantyzację do określonej rozdzielczości bitowej.
Odpowiedź "przetwornik analogowo-cyfrowy" jest właściwa, ponieważ tylko ADC opisuje kierunek konwersji: analog → cyfrowy. W schematach blokowych ADC często występuje między źródłem sygnału analogowego (czujnik, przedwzmacniacz) a częścią cyfrową (układ logiczny, procesor, interfejs komunikacyjny).
Pozostałe propozycje są niepoprawne z następujących powodów:
- "filtr dolnoprzepustowy" – filtr nie zmienia domeny reprezentacji sygnału na cyfrową; jego funkcją jest tłumienie składowych o wyższych częstotliwościach. Filtr może występować przed ADC (np. jako filtr antyaliasingowy), ale nie jest przetwornikiem.
- "przetwornik cyfrowo-analogowy" (DAC) realizuje proces odwrotny: cyfrowy → analog. Jest używany np. do wytwarzania sygnału analogowego na wyjściu audio, sterowania napięciem/ prądem lub generowania przebiegów.
- "generator dźwięku" – to określenie funkcjonalne odnoszące się do źródła sygnału audio (często cyfrowego lub analogowego), a nie do standardowego bloku konwersji A/C. Generator może korzystać z DAC, ale sam nie jest synonimem ADC.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wahasz się między ADC i DAC, zawsze sprawdź kierunek przetwarzania: czy urządzenie ma zmierzyć sygnał analogowy i zamienić go na dane (ADC), czy wysterować sygnał analogowy na podstawie danych (DAC).
