Ocena materiału siewnego z własnego rozmnożenia może obejmować różne badania, ale "zabieg" polegający na obserwacji kiełkowania (np. wysiew na podłoże i zliczanie skiełkowanych nasion w określonych terminach) odnosi się przede wszystkim do cech biologicznych nasion.
Energia kiełkowania opisuje, jak szybko i równomiernie nasiona rozpoczynają kiełkowanie w początkowym okresie testu. W praktyce rolniczej przekłada się to na tempo i wyrównanie wschodów, co jest istotne m.in. przy wysiewie roślin pożytkowych dla pszczół (ryzyko "dziur" w łanie i słabszego pożytku).
Zdolność kiełkowania to końcowy wynik testu – odsetek nasion, które wykiełkowały do wymaganej fazy w czasie przewidzianym dla danej metody. To parametr mówiący, ile nasion ma realną możliwość dać roślinę w warunkach sprzyjających.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych typów ocen:
- Tożsamość odmianowa roślin ustala się na podstawie cech odmianowych (często w doświadczeniach polowych) lub metod identyfikacyjnych, a nie poprzez samą próbę kiełkowania.
- Masa tysiąca nasion jest pomiarem fizycznym (ważenie próbki i przeliczenie na 1000 nasion). Można ją wykonać bez jakiegokolwiek kiełkowania.
- Czystość nasion ocenia się przez analizę składu próbki (udział nasion właściwych, domieszek, zanieczyszczeń), a nie przez test biologiczny kiełkowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie/ilustracji widać zliczanie skiełkowanych nasion w czasie (np. w dwóch terminach) lub ocenę wschodów w warunkach kontrolowanych, najczęściej chodzi o energię i zdolność kiełkowania, a nie o parametry masowe czy czystość.
