Norma PN-EN 13318:2002 ma charakter terminologiczny, czyli nie podaje wymagań wykonawczych "jak zrobić", lecz ujednolica język techniczny: nazwy i definicje pojęć używanych przy podkładach podłogowych oraz materiałach do ich wykonania.
W praktyce na budowie podkład podłogowy jest często nazywany jastrychem lub szlichtą. W STWiOR i dokumentacji projektowej precyzyjne nazewnictwo ma duże znaczenie, bo wpływa na jednoznaczność zapisów, przedmiar, kosztorys oraz odbiór robót. Dlatego przywołanie PN-EN 13318 w specyfikacji oznacza, że autor wymaga stosowania pojęć zgodnie z definicjami normy.
Odpowiedź "Terminologię dotyczącą podkładów podłogowych i materiałów do ich wykonania" jest poprawna, bo dokładnie odpowiada tytułowi i zakresowi tej normy: terminologia podkładów i materiałów podkładowych (np. cementowych, anhydrytowych, żywicznych).
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ:
- "Terminologię dotyczącą farb i lakierów" odnosi się do innej dziedziny robót wykończeniowych (malarskich) i innych norm oraz terminów technologii powłok.
- "Terminologię dotyczącą robót murarskich i tynkarskich" dotyczy robót stanu surowego/wykończeniowego ścian, a nie warstw podłogi; tu stosuje się odrębne pojęcia i klasyfikacje.
- "Terminologię dotyczącą robót instalacyjnych" dotyczy branż instalacyjnych (sanitarnej, elektrycznej itp.), które używają własnych norm i definicji niezwiązanych z jastrychami.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w numerze normy pojawia się kontekst posadzkarski, sprawdź, czy jest to norma terminologiczna (słownik pojęć) czy norma określająca wymagania. To pozwala szybko wykluczyć odpowiedzi z innych branż.
