Przegub równobieżny (homokinetyczny, ang. constant velocity joint) jest tak skonstruowany, aby podczas przenoszenia napędu pod kątem nie powodował okresowych zmian prędkości kątowej wału napędzanego względem wału napędzającego. W praktyce oznacza to, że mimo skrętu kół i pracy zawieszenia moment obrotowy jest przekazywany płynnie, bez charakterystycznych pulsacji prędkości.
Stwierdzenie "taką samą prędkość obrotową i kątową wałów napędzającego i napędzanego" odpowiada idei równobieżności: wejście i wyjście mają tę samą prędkość kątową w każdej chwili pracy (dla danego przełożenia 1:1 w samym przegubie).
Odpowiedzi mówiące o przenoszeniu napędu tylko przy współosiowości wałów są błędne, ponieważ przeguby w półosiach są stosowane właśnie po to, aby przenosić napęd przy zmianach kąta i położenia (skręt oraz ugięcie zawieszenia). Także twierdzenie o "zmiennej prędkości obrotowej i kątowej" opisuje raczej zjawisko kojarzone z przegubem nierównobieżnym (np. prosty przegub krzyżakowy przy niezerowym kącie), a nie z przegubem homokinetycznym.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "homokinetyczny/równobieżny", szukaj sensu "stała prędkość wyjściowa" mimo pracy pod kątem.
- W praktyce serwisowej: uszkodzenia przegubu (np. po utracie smaru przez pękniętą osłonę) ujawniają się często stukami przy skręcie i obciążeniu, ale sama zasada jego działania pozostaje: ma utrzymywać równobieżność.
