W organizacji kierunek przepływu informacji określa się przede wszystkim poprzez relację nadawca–odbiorca w strukturze służbowej.
Gdy informacja jest przekazywana przez kierownika pracownikom, mamy do czynienia z komunikacją z wyższego szczebla do niższego. To klasyczny przykład przepływu pionowego w dół. Tą drogą najczęściej przekazuje się decyzje, cele, zmiany strategii, zasady postępowania, instrukcje oraz komunikaty organizacyjne (np. o wprowadzeniu nowego produktu, zmianie standardu obsługi czy priorytetach realizacji zleceń).
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisanego przypadku:
- "pionowo w górę" dotyczy sytuacji odwrotnej: gdy to pracownicy przekazują informacje kierownikowi (np. raport, zgłoszenie problemu, propozycję usprawnień). W treści pytania nadawcą jest jednak kierownik.
- "poziomo" odnosi się do komunikacji między osobami lub komórkami na podobnym poziomie hierarchii (np. magazyn–pakowanie, zmiana A–zmiana B, koordynator–koordynator). Tutaj strony nie są równorzędne.
- "równorzędnie" także sugeruje relację partnerską, bez zależności służbowej. Przekaz kierownik–pracownik jest relacją nadrzędności i podległości.
W praktyce magazynowej rozpoznawanie kierunku komunikacji pomaga dobrać właściwy kanał i formę: komunikacja w dół powinna być jasna, kompletna i możliwa do potwierdzenia (np. odprawa, komunikat, instrukcja), bo stanowi podstawę do wykonania zadań operacyjnych.
