W pytaniu chodzi o dobór przekaźnika elektromagnetycznego do konkretnego układu sterowania przedstawionego na schemacie. Dobór zawsze obejmuje co najmniej dwie niezależne grupy parametrów:
- Parametry cewki (tu: 24 V DC) – muszą pasować do napięcia i rodzaju zasilania w obwodzie sterowania.
- Konfigurację zestyków – czyli ile torów łączeniowych ma zostać przełączonych i jaką mają mieć logikę (zwierne/rozwierne/przełączne).
Odpowiedź "dwa zestyki NO" jest właściwa, gdy ze schematu wynika potrzeba załączenia dwóch niezależnych obwodów (lub dwóch sygnałów) stykami zwiernymi. Zestyk NO (zwierny) jest w stanie spoczynku otwarty i zamyka się po zadziałaniu cewki, co odpowiada typowej funkcji "załącz po wysterowaniu".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym kontekście:
- Dwa zestyki NC – zestyk NC (rozwierny) w spoczynku jest zamknięty i otwiera się po zadziałaniu, więc realizuje odwrotną logikę. Użycie go zamiast NO zmieniłoby działanie układu (np. odcinałoby obwód po wysterowaniu).
- Jeden zestyk NO – może być niewystarczający, jeżeli schemat wymaga dwóch niezależnych torów załączania (np. dwóch odbiorników lub dwóch wejść). Brak drugiego zestykowego toru uniemożliwi realizację funkcji układu.
- Jeden zestyk przełączny – przełączny daje tor wspólny i przełącza między NO/NC, ale nadal jest to pojedyncza sekcja przełączająca. Jeśli potrzebne są dwa niezależne tory zwierne, nie zastąpi to konfiguracji 2xNO.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz na schemacie, ile niezależnych torów ma zostać przełączonych przez przekaźnik, a dopiero potem wybierz konfigurację styków. Napięcie cewki traktuj jako warunek konieczny, ale niewystarczający.
