Przekładnia ślimakowo-kulkowa to rozwiązanie konstrukcyjne spotykane w mechanizmach kierowniczych. Jej zadaniem jest przeniesienie ruchu obrotowego (od kierownicy/kolumny) i przekształcenie go w ruch, który ostatecznie porusza elementami skrętnymi kół. Charakterystyczne jest zastosowanie obiegu kulek, co zmniejsza tarcie i zużycie w porównaniu z prostszymi rozwiązaniami ślimakowymi.
Odpowiedź "kierowniczym." jest właściwa, ponieważ przekładnia tego typu stanowi element mechanizmu kierowniczego (wraz z wałkiem/ślimakiem, nakrętką z kulkami i elementem wyjściowym), czyli części układu odpowiedzialnej za zmianę kierunku jazdy.
- "hamulcowym." – układ hamulcowy opiera się na elementach ciernych oraz hydraulice/pneumatyce i nie wymaga takiej przekładni do realizacji funkcji hamowania.
- "napędowym." – układ napędowy może zawierać różne przekładnie (np. w skrzyni biegów czy przekładni głównej), ale nie jest to typowe miejsce zastosowania przekładni ślimakowo-kulkowej jako rozwiązania konstrukcyjnego.
- "zawieszenia." – zawieszenie odpowiada za prowadzenie kół i tłumienie drgań (sprężyny, amortyzatory, wahacze), a nie za przełożenia realizowane przekładnią ślimakowo-kulkową.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się nazwa przekładni kojarzona z mechanizmem kierowniczym (ślimak, kulki, obieg kulek), najpierw rozważ układ kierowniczy, a dopiero potem pozostałe układy pojazdu.
