Przekształcenie fontów (tekstu) w obiekty graficzne o charakterze wektorowym polega na zamianie znaków na ich kontury, czyli krzywe/ścieżki. Dlatego odpowiedź "zamiany na krzywe." jest właściwa: po takiej operacji litery nie są już "tekstem" opartym na czcionce, tylko zestawem krzywych (węzłów i odcinków krzywych) możliwych do edycji narzędziami do ścieżek.
To ma praktyczne znaczenie w poligrafii cyfrowej i DTP:
- zapobiega problemom z brakiem fontów po przekazaniu pliku do drukarni lub innego studia,
- utrwala wygląd kroju (kerning, kształt znaków) w eksporcie,
- umożliwia dalszą obróbkę jak zwykłej grafiki wektorowej (np. edycję węzłów w logotypie).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- "dopasowania tekstu do ścieżki." zmienia sposób ułożenia tekstu (np. po okręgu), ale tekst nadal pozostaje edytowalny jako tekst i nadal zależy od fontu.
- "wstawienia kodu formatowania." dotyczy formatowania (np. stylów, znaczników lub ustawień), a nie konwersji do obiektów krzywych; nie tworzy konturów liter jako geometrii wektorowej.
- "zastosowania tekstu zastępczego." jest rozwiązaniem roboczym (placeholder) w składzie/projekcie, które nie ma związku z wektoryzacją znaków.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się cel "żeby tekst stał się obiektem wektorowym", szukaj sformułowań typu krzywe, kontury, ścieżki, outline – to synonimiczny opis tej samej idei w różnych programach.
