W układzie współrzędnych p = f(v) (ciśnienie w funkcji objętości) podstawowe przemiany rozpoznaje się po tym, która wielkość jest stała i jak wygląda przebieg linii.
- Przemiana izochoryczna oznacza v = const, więc na wykresie p‑v jest to linia pionowa (zmienia się p, a v pozostaje stałe).
- Przemiana izobaryczna oznacza p = const, więc na wykresie p‑v jest to linia pozioma (zmienia się v, a p pozostaje stałe).
- Przemiana izotermiczna (T = const) dla gazu doskonałego ma przebieg krzywej typu hiperboli (p·v = const).
- Przemiana adiabatyczna zachodzi bez wymiany ciepła z otoczeniem (Q = 0). Na wykresie p‑v jest również krzywą, ale o innym przebiegu niż izoterma (dla typowych przypadków rozprężania/spężania odróżnia ją "stromość" i to, że nie spełnia zależności p·v = const).
Jeżeli na przedstawionym obiegu jedna z przemian jest pionowa, identyfikujemy ją jako izochoryczną. Druga, jeżeli jest krzywą niebędącą izotermą (a na pewno nie jest pozioma), odpowiada adiabacie. Dlatego poprawny zestaw to: "adiabatyczna i izochoryczna."
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ zawierają izobarę (która musiałaby być linią poziomą) albo izotermę (która wymagałaby przebiegu zgodnego z p·v = const). Jeśli na wykresie nie widać odpowiednio linii poziomej lub krzywej izotermicznej, takie odpowiedzi nie pasują do rysunku obiegu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj linie "izo-" (pion/poziom), a dopiero potem rozróżniaj dwie krzywe (adiabata vs izoterma).
