Pytanie dotyczy tego, który przepis bezpośrednio reguluje działania ochroniarza w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa osoby lub mienia. W praktyce oznacza to: z jakiego aktu prawnego wynikają typowe uprawnienia pracownika ochrony do podejmowania interwencji w ramach wykonywania zawodu.
Odpowiedź "Art. 11 Ustawy o ochronie osób i mienia" jest właściwa, ponieważ ustawa branżowa jest skonstruowana właśnie po to, by określić status, zadania i uprawnienia pracowników ochrony oraz zasady wykonywania ochrony osób i mienia. Jeśli pytanie pyta o regulację "działań ochroniarza" (a nie ogólne instytucje prawa), to w pierwszej kolejności należy szukać podstawy prawnej w tej ustawie.
Odpowiedź "Art. 25 § 1 Kodeksu karnego" nie jest bezpośrednią regulacją zawodu ochroniarza, tylko przepisem ogólnym opisującym sytuację, w której czyn popełniony w ramach obrony koniecznej może nie stanowić przestępstwa. Może mieć znaczenie w ocenie odpowiedzialności karnej, ale nie jest to typowa "podstawa uprawnienia służbowego" pracownika ochrony.
Odpowiedź "Art. 344 § 1 Kodeksu cywilnego" dotyczy sfery cywilnoprawnej (ochrony posiadania) i nie stanowi przepisu zawodowo "instrukcyjnego" dla interwencji ochroniarza. Nawet jeśli w tle pojawia się ochrona mienia, jest to inny reżim prawny niż uprawnienia wynikające z ustawy o ochronie.
Odpowiedź "Żaden z wymienionych" jest błędna, bo w zestawieniu jest przepis z ustawy o ochronie osób i mienia, który właśnie odnosi się do interwencji i zapewnienia bezpieczeństwa w kontekście pracy ochrony.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pada "pracownik ochrony", "ochroniarz", "ochrona osób i mienia" i mowa o uprawnieniach w ramach pracy, najpierw sprawdzaj ustawę branżową, a dopiero potem kodeksy (karne/cywilne) jako przepisy ogólne mające zastosowanie w określonych sytuacjach.