Przerwanie w procesorze to mechanizm asynchronicznej reakcji na zdarzenie: procesor na krótko przerywa wykonywanie bieżących instrukcji, zapisuje niezbędny kontekst (np. część rejestrów/stan), a następnie uruchamia procedurę obsługi przerwania. Dzięki temu CPU może szybko zareagować na zdarzenia wymagające natychmiastowej obsługi, często z uwzględnieniem priorytetów.
Odpowiedź "zawieszenie obsługiwanego programu, aby wykonać zadanie o wyższym priorytecie" opisuje istotę przerwania: czasowe wstrzymanie bieżącego kodu na rzecz obsługi zdarzenia. W praktyce takim "zadaniem" jest procedura obsługi przerwania wywołana przez sprzęt lub system.
- "wejście procesora w stan uśpienia po wykryciu błędnych danych wejściowych" jest błędne, bo uśpienie to tryb oszczędzania energii, a nie definicja przerwania; ponadto przerwania często właśnie wybudzają procesor.
- "zamiana aktualnie obsługiwanego programu na inne o tym samym priorytecie" opisuje raczej przełączanie zadań (planowanie) w systemie operacyjnym, a nie klasyczny mechanizm przerwania, który ma obsłużyć zdarzenie i wrócić do miejsca przerwania.
- "zatrzymanie działania programu po napotkaniu błędu w oprogramowaniu" dotyczy awarii/wyjątku lub błędu wykonania; przerwanie nie oznacza trwałego zakończenia programu, tylko krótką zmianę przepływu sterowania.
W nauce do egzaminu warto odróżniać: przerwanie (obsługa zdarzeń, priorytety, powrót do programu) od uśpienia (tryb zasilania), od przełączania kontekstu (zarządzanie zadaniami) oraz od błędu/wyjątku (nieprawidłowe wykonanie instrukcji lub stan programu).
