Hortikuloterapia to forma oddziaływań terapeutycznych, w której narzędziem są rośliny oraz czynności związane z ogrodnictwem i pielęgnacją (np. sadzenie, przesadzanie, podlewanie, nawożenie, przygotowanie podłoża). W warsztatach terapii zajęciowej takie działania mogą wspierać m.in. sprawność manualną, koordynację wzrokowo-ruchową, planowanie czynności, koncentrację, a także poczucie odpowiedzialności i sprawczości.
Dlatego odpowiedź "hortikuloterapii" jest właściwa: przesadzanie i nawożenie to konkretne aktywności ogrodnicze wykonywane z roślinami i dla roślin.
Pozostałe propozycje nie pasują do opisu, bo odnoszą się do innych bodźców lub innych środowisk terapeutycznych:
- "estetykoterapii" można kojarzyć z oddziaływaniem poprzez estetykę, sztukę i doznania artystyczne (np. praca plastyczna, muzyka, kompozycja). Sam fakt, że rośliny mogą być "ładne", nie czyni z przesadzania i nawożenia terapii estetycznej.
- "chromoterapii" dotyczy wykorzystywania barw (koloru) jako bodźca. W opisie nie ma pracy z kolorem jako metodą – jest praca z ziemią, doniczkami i roślinami.
- "silwoterapii" bywa łączona z oddziaływaniem środowiskiem leśnym lub przebywaniem wśród drzew. To inny typ aktywności niż zabiegi pielęgnacyjne roślin prowadzone w pracowni lub ogrodzie warsztatowym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się konkretne czynności ogrodnicze (sadzenie, przesadzanie, podlewanie, nawożenie), najczęściej chodzi o hortikuloterapię. Gdy dominują barwy – myśl o chromoterapii; gdy środowisko leśne – o oddziaływaniach związanych z lasem; gdy sztuka i przeżycia estetyczne – o metodach arteterapeutycznych/estetycznych.
