W instalacjach zasilających silniki dobór przewodów wykonuje się tak, aby przewód mógł długotrwale przenieść prąd obciążenia bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury. W praktyce oznacza to spełnienie warunku: dopuszczalna obciążalność prądowa przewodu (z tabeli) musi być co najmniej równa prądowi obciążenia, tutaj 16,5 A.
W zadaniu kluczowe są dwie informacje:
- sposób ułożenia: przewody jednożyłowe w rurach winidurowych pod tynkiem (to zwykle obniża obciążalność w porównaniu z ułożeniem w powietrzu),
- prąd znamionowy zasilający silnik: 16,5 A.
Na podstawie podanej tabeli wybiera się najmniejszy przekrój, dla którego obciążalność jest nie mniejsza niż 16,5 A. Z odpowiedzi wynika, że takim przekrojem jest 2,5 mm2.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- 1,5 mm2 jest zbyt mały w warunkach ułożenia w rurze pod tynkiem dla prądu 16,5 A (ryzyko przegrzewania i zadziałań zabezpieczeń).
- 4 mm2 oraz 6 mm2 zwykle również spełniają warunek obciążalności, ale zadanie wymaga doboru przekroju wynikającego z tabeli jako właściwego (w typowych zadaniach: minimalnego spełniającego warunek). Zawyżanie przekroju zwiększa koszt i utrudnia montaż, a nie jest wymagane przez samo kryterium prądowe w tym pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę na sposób ułożenia (rura, tynk, wiązka, powietrze) i czy pytanie oczekuje minimalnego przekroju spełniającego warunek. Najczęstszy błąd to dobieranie "na pamięć" zamiast odczytu z właściwego wiersza tabeli.
