W łazience panuje podwyższona wilgotność (kąpiel, prysznic, suszenie), więc w powietrzu jest dużo pary wodnej. Jeżeli para wodna zetknie się z powierzchnią o temperaturze niższej niż punkt rosy, następuje kondensacja – na powierzchni pojawiają się krople wody (tzw. roszenie).
Z tego powodu izoluje się przede wszystkim przewody wody zimnej. Ich temperatura jest zwykle najniższa w porównaniu z temperaturą powietrza w pomieszczeniu, więc to na nich najłatwiej przekroczyć warunek punktu rosy. Izolacja (otulina) pełni tu rolę przeciwkondensacyjną: podnosi temperaturę powierzchni "widocznej" dla powietrza i ogranicza dopływ wilgotnego powietrza do chłodnej rury.
Odpowiedź "Grzewcze." nie pasuje do podanej przyczyny, ponieważ przewody grzewcze mają zwykle temperaturę wyższą od temperatury powietrza w łazience, więc nie są typowym miejscem skraplania. Odpowiedź "Wody ciepłej." jest błędna w kontekście kondensacji, bo przewód z ciepłą wodą również jest cieplejszy i raczej powoduje parowanie, a nie wykraplanie na swojej powierzchni. Odpowiedź "Cyrkulacyjne." dotyczy przewodu obiegu ciepłej wody użytkowej, który także jest zwykle ciepły; jego izolowanie wykonuje się częściej z powodów eksploatacyjnych (utrzymanie temperatury), a nie z powodu skraplania pary wodnej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się fraza "skraplanie pary wodnej na powierzchni", szukaj elementu o najniższej temperaturze pracy w danym pomieszczeniu – w instalacjach sanitarnych będzie to typowo przewód zimnej wody.
