Na rysunku zaznaczono dwa symetryczne punkty położone bezpośrednio pod dolną krawędzią oczodołów, w pionie źrenic. Taka lokalizacja odpowiada punktom orbitale (najniżej położonym punktom dolnego brzegu oczodołu). W ortodoncji punkty te służą do wyznaczania ważnej płaszczyzny odniesienia.
Prawidłowa jest odpowiedź "Simona", ponieważ płaszczyzna oczodołowa/czołowa Simona jest definiowana jako pionowa płaszczyzna przechodząca przez oba punkty orbitale. W praktyce wykorzystywana jest w ocenie rysów twarzy i profilu oraz w opisach biometrycznych (m.in. jako tylne ograniczenie pola biometrycznego w analizach twarzy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Izarda" – nazwa pojawia się w kontekście analiz rysów twarzy (pole biometryczne), ale nie jest to płaszczyzna wyznaczana wyłącznie przez punkty orbitale. W zadaniu kluczowe jest rozpoznanie, że punkty leżą pod oczodołami.
- "Dreyfusa" – płaszczyzna ta wiązana jest z innym punktem odniesienia (w okolicy nasady nosa) i pełni rolę granicy przedniej w określonych analizach wieku rozwojowego; nie przebiega przez orbitale.
- "Kantorowicza" – również odnosi się do innego punktu twarzy (w okolicy czoła), a nie do dolnego brzegu oczodołu, więc nie pasuje do zaznaczonych na rysunku kropek.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku punkty są pod oczami (dolny brzeg oczodołu), myśl o orbitale i skojarz z nimi płaszczyznę Simona. Gdy punkt jest na czole (między łukami brwiowymi) lub na nasadzie nosa, wchodzą w grę inne płaszczyzny czołowe.
