Metoda poprawy "przez skreślenie" polega na tym, że błędny zapis nie jest wymazywany ani usuwany, tylko przekreślany w sposób umożliwiający odczytanie treści pierwotnej, a obok wpisuje się treść prawidłową. Taki sposób korekty ma sens wtedy, gdy jednostka ma pełną kontrolę nad dokumentem i odpowiada za jego sporządzenie.
Dlatego odpowiedź "wewnętrznych" jest właściwa: dowody wewnętrzne powstają w jednostce (np. sporządzane na potrzeby ewidencji) i to jednostka odpowiada za ich poprawność oraz za udokumentowanie zmian. Skreślenie pozwala zachować ślad audytowy: widać, co było pierwotnie, i co zostało poprawione.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą dowodów zewnętrznych. W praktyce dokumenty zewnętrzne (zarówno "obce", czyli otrzymane od kontrahenta, jak i "własne", czyli wystawione na zewnątrz) nie powinny być korygowane poprzez fizyczne ingerowanie w treść metodą skreślenia, ponieważ mogłoby to podważać autentyczność i wiarygodność dokumentu. Zamiast tego stosuje się odrębne procedury korekty przewidziane dla obrotu z kontrahentami (np. dokumenty korygujące albo uzgodnione formy sprostowania), tak aby korekta była jednoznaczna i akceptowalna dla obu stron.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy dokument jest "wewnętrzny" czy "zewnętrzny". Jeśli jest wewnętrzny, skreślenie bywa dopuszczalne jako poprawa techniczna pod warunkiem zachowania czytelności i kompletności śladu zmian; jeśli zewnętrzny, szukaj odpowiedzi związanych z korektą formalną (bez przekreślania treści dowodu otrzymanego/wystawionego).
