Przeznaczenie części zysku netto na wypłatę dywidendy oznacza, że jednostka podejmuje decyzję (zwykle w formie uchwały) o podziale wypracowanego wyniku. Z punktu widzenia księgowego nie jest to już ustalanie wyniku, tylko jego rozliczenie oraz powstanie zobowiązania wobec właścicieli.
W praktyce ewidencja przebiega tak, że kwotę przeznaczoną na dywidendę przeksięgowuje się:
- z konta rozliczającego wynik (np. "Rozliczenie wyniku finansowego"),
- na konto rozrachunkowe wykazujące zobowiązanie wobec wspólników (tu ujęte jako "Pozostałe rozrachunki").
To uzasadnia poprawność odpowiedzi: Dt "Rozliczenie wyniku finansowego" i Ct "Pozostałe rozrachunki". Taki zapis pokazuje, że część wyniku została rozdysponowana oraz że jednostka ma obowiązek wypłacić dywidendę (powstaje zobowiązanie).
Pozostałe propozycje są błędne typowo z dwóch powodów:
- Użycie konta "Wynik finansowy" sugeruje etap ustalania wyniku, a nie jego podział. To częsty błąd wynikający z mechanicznego kojarzenia słów "zysk/wynik".
- Zamiana stron zapisu (Wn/Ma) odwraca sens operacji: zamiast przeniesienia wyniku na zobowiązania, powstaje nielogiczna dekretacja zmieniająca znaczenie sald kont.
Warto też pamiętać o różnicy między zadeklarowaniem dywidendy (powstaje zobowiązanie) a jej wypłatą (wtedy księguje się zmniejszenie zobowiązania i wypływ środków pieniężnych). Pytanie dotyczy przeznaczenia zysku na dywidendę, czyli etapu powstania zobowiązania, a nie samej wypłaty.
