W sieci kanalizacyjnej (zwłaszcza grawitacyjnej) prawidłowy spływ zależy od tego, czy w przewodzie utrzymują się warunki hydrauliczne pozwalające na transport zanieczyszczeń bez odkładania ich na dnie. Gdy podczas badania lub obserwacji eksploatacyjnej widać, że woda nie spływa prawidłowo, należy brać pod uwagę kilka grup przyczyn.
"Zbyt mała średnica rur." Taki błąd doboru może skutkować zbyt dużymi oporami przepływu i szybkim osiąganiem stanu "przeciążenia" przewodu. Przy większych ilościach ścieków (lub dopływie wód przypadkowych) przewód może pracować w niekorzystnym napełnieniu, łatwiej też dochodzi do zatrzymywania większych zanieczyszczeń i tworzenia zatorów.
"Zbyt duża średnica rur." To również realna przyczyna problemów. W przewodzie o zbyt dużej średnicy, przy małych przepływach, prędkość może być zbyt niska, aby unoszone były zawiesiny. Skutkiem jest odkładanie osadów, zamulanie i stopniowa utrata drożności. Objawem może być wolniejszy spływ, miejscowe spiętrzenia, a w konsekwencji cofka.
"Zatkane rury." To najczęstszy i najbardziej bezpośredni mechanizm: do przewodu dostają się ciała stałe, tłuszcze, materiały włókniste, piasek lub osady, które tworzą czop lub zwężenie. Zator może być punktowy (np. w miejscu uszkodzenia lub nieprawidłowego połączenia), albo rozłożony na odcinku (zamulenie).
Właśnie dlatego poprawna jest odpowiedź: "Wszystkie odpowiedzi są prawidłowe." Każda z wymienionych sytuacji może doprowadzić do pogorszenia spływu, a w praktyce często współwystępują (np. zbyt duża średnica sprzyja osadom, a osady prowadzą do zatorów).
- Wskazówka egzaminacyjna: gdy trzy opcje opisują różne, ale możliwe przyczyny tego samego objawu, odpowiedź "wszystkie" bywa poprawna, o ile żadna z opcji nie jest oczywiście sprzeczna z zasadami działania instalacji.
