Częstotliwość rezonansowa głośnika (często oznaczana jako Fs) to punkt, w którym układ drgający przetwornika (membrana, zawieszenia, masa ruchoma) wchodzi w rezonans mechaniczny. W głośniku dynamicznym jest to zjawisko elektromechaniczne: ruch cewki w polu magnetycznym generuje siłę przeciwną (SEM), która wpływa na prąd i tym samym na impedancję widzianą przez wzmacniacz.
Dlatego na wykresie impedancja–częstotliwość w okolicy Fs zwykle widać wyraźny pik (wartość maksymalną impedancji). To właśnie opisuje odpowiedź: "maksymalna wartość impedancji."
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do innych pojęć lub innych charakterystyk:
- "odcięcie graniczne górne." Częstotliwość graniczna górna wynika z ograniczeń przetwarzania wysokich częstotliwości (masa drgająca, kierunkowość, podziały pasma, filtry). Nie jest to z definicji to samo co rezonans Fs, który dotyczy najczęściej niskich częstotliwości.
- "odcięcie graniczne dolne." Dolna granica pasma (np. przy spadku o określoną wartość) zależy od warunków pracy i kryterium: typu obudowy, strojenia, filtrów oraz samego przetwornika. Fs może mieć wpływ na zachowanie w dole pasma, ale nie jest automatycznie "częstotliwością odcięcia" w sensie granicy pasma.
- "maksymalny poziom ciśnienia akustycznego." Maksymalny SPL zależy głównie od mocy, wychylenia liniowego, sprawności, kompresji mocy i ograniczeń mechanicznych/termicznych. Rezonans nie oznacza z definicji maksymalnego SPL, a w praktyce okolice rezonansu mogą wiązać się także z większymi zniekształceniami i ograniczeniami wychylenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o rezonansie głośnika, najczęściej chodzi o to, co widać na wykresie impedancji (pik przy Fs) oraz o interpretację zjawisk mechaniczno-elektrycznych, a nie o "odcięcia" czy maksymalny SPL.
