Pytanie wymaga rozpoznania techniki szczotkowania na podstawie ułożenia szczoteczki pokazanej na rysunku. W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest zwrócenie uwagi na kierunek ustawienia włosia (dokąd "celuje" włosie) oraz na kąt ustawienia szczoteczki względem długiej osi zęba i brzegu dziąsła.
Odpowiedź "Chartersa" jest poprawna, ponieważ w tej technice włosie szczoteczki kieruje się tak, aby pracowało przy szyjkach i w przestrzeniach międzyzębowych, ale z charakterystycznym ukierunkowaniem w stronę korony/okluzji. Technika jest często omawiana jako przydatna w sytuacjach, gdy pacjent ma utrudnione oczyszczanie w obrębie elementów retencyjnych (np. aparat ortodontyczny) lub gdy potrzebna jest skuteczna praca włosia przy przestrzeniach międzyzębowych.
Odpowiedź "Bassa" bywa mylona z Chartersa, bo również kojarzy się z ustawieniem pod kątem, jednak w klasycznym ujęciu nacisk kładzie się na pracę włosia przy brzegu dziąsła i w okolicy bruzdy dziąsłowej, a kierunek ustawienia włosia jest inny niż w Chartersa. To typowa pułapka pamięciowa: "kąt" bez analizy kierunku włosia.
Odpowiedź "Stillmanna" odnosi się do technik, w których akcentuje się masaż dziąseł i pracę w okolicy przydziąsłowej z określonym ułożeniem szczoteczki. Jeżeli na rysunku włosie nie jest ustawione w sposób typowy dla masowania dziąseł (lub nie wskazuje na takie prowadzenie ruchu), ta odpowiedź nie pasuje.
Odpowiedź "Hirschfelda" dotyczy odmiennej koncepcji szczotkowania (często kojarzonej z innym wzorcem prowadzenia szczoteczki), dlatego nie będzie zgodna z rysunkiem przedstawiającym charakterystyczny układ właściwy dla Chartersa.
Wskazówka do nauki: ucz się technik "parami" porównując dwa elementy: (1) dokąd skierowane jest włosie oraz (2) jaki jest cel dominujący (bruzda dziąsłowa, masaż dziąsła, okolice aparatu). Na egzaminie najpierw opisz rysunek własnymi słowami, dopiero potem dopasuj nazwę metody.
