Prace związane z montażem płóz i torów potrzebnych do wodowania z pochylni polegają na ustawianiu, dopasowaniu i mocowaniu elementów, które są zwykle ciężkie, długie i mogą się przemieszczać podczas pozycjonowania. Z tego powodu podstawowym, najbardziej typowym zagrożeniem jest uraz mechaniczny, czyli uszkodzenia ciała.
W praktyce do uszkodzeń ciała dochodzi m.in. przez:
- przygniecenie dłoni lub stóp podczas dosuwania i centrowania elementów,
- uderzenie elementem lub narzędziem przy niekontrolowanym ruchu,
- skaleczenia na ostrych krawędziach, opiłkach i wystających częściach,
- upadki i potknięcia na nierównym podłożu pochylni, w strefie montażu.
Odpowiedź "zatrucia gazami" jest mniej adekwatna, bo odnosi się głównie do sytuacji, w których występują szkodliwe substancje (np. procesy technologiczne generujące opary, gazy lub praca w przestrzeniach o słabej wentylacji). Sam montaż płóz i torów nie musi wiązać się z emisją gazów jako typowym, dominującym czynnikiem ryzyka.
Odpowiedź "naświetlenia oczu" kojarzy się przede wszystkim z łukiem elektrycznym i intensywnym promieniowaniem (np. przy spawaniu). W montażu mechanicznym elementów do wodowania taki czynnik nie jest zwykle głównym zagrożeniem.
Odpowiedź "uszkodzenia słuchu" dotyczy przede wszystkim długotrwałej ekspozycji na hałas. Hałas może występować przy pracach stoczniowych, ale w tym pytaniu chodzi o typowe ryzyko bezpośrednio związane z montażem ciężkich elementów, gdzie pierwszoplanowe są urazy mechaniczne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy montażu i manipulowania ciężkimi elementami, najpierw rozważ zagrożenia mechaniczne (uderzenie, przygniecenie, przecięcie), a dopiero potem chemiczne lub fizyczne.
