Bioróżnorodność (różnorodność biologiczna) dotyczy tego, jak wiele różnych organizmów występuje w danym obszarze oraz jak zróżnicowane są one pod względem składu gatunkowego i funkcjonalnego. W praktyce, zwłaszcza w zadaniach egzaminacyjnych na poziomie podstawowym, najprostszą i najbardziej intuicyjną miarą bioróżnorodności jest bogactwo gatunkowe, czyli liczba gatunków roślin i zwierząt stwierdzonych w ekosystemie.
Odpowiedź "Liczba gatunków roślin i zwierząt" jest poprawna, ponieważ bezpośrednio opisuje skład biocenozy: im więcej gatunków, tym większa różnorodność. Taki wskaźnik jest też punktem wyjścia do bardziej zaawansowanych miar (np. uwzględniających liczebności i równomierność), ale samo "ile gatunków?" pozostaje kluczowym pytaniem przy wstępnej ocenie bioróżnorodności.
Pozostałe propozycje nie są wskaźnikami bioróżnorodności, mimo że mogą wpływać na ekosystem:
- "Poziom hałasu" to czynnik presji środowiskowej (np. stres dla zwierząt), ale sam w sobie nie mówi, ile gatunków występuje ani jak zróżnicowana jest biota.
- "Temperatura powietrza" jest parametrem klimatycznym/meteorologicznym. Może warunkować występowanie gatunków, ale nie stanowi bezpośredniej miary ich liczby ani zróżnicowania.
- "Poziom zanieczyszczenia powietrza" opisuje jakość powietrza. To ważny element oceny stanu środowiska, jednak jest to wskaźnik presji lub stanu abiotycznego, a nie wskaźnik różnorodności biologicznej.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: wskaźniki bioróżnorodności są biotyczne (dotyczą organizmów), a parametry takie jak hałas, temperatura czy zanieczyszczenia są zwykle wskaźnikami presji lub warunków środowiska. Dopiero łączenie tych informacji pozwala oceniać przyczyny zmian bioróżnorodności.
