KWALIFIKACJA GIW3 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 7.
Przy pracach udostępniających nowe poziomy robocze i budowie pochylni transportowych między poziomami roboczymi najlepiej zastosować system zabierkowy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wkop czołowy w systemie zabierkowym jest typowo wybierany do robót udostępniających i wykonywania połączeń między poziomami, bo pozwala prowadzić urabianie "od czoła" w kierunku projektowanej pochylni oraz sprawnie kształtować przekrój i spadek trasy transportowej. Pozostałe rodzaje zabierki dobiera się do innych warunków geometrii frontu.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu opisano roboty, których celem jest udostępnienie nowych poziomów roboczych oraz budowa pochylni transportowych łączących te poziomy. W takich pracach kluczowe jest prowadzenie robót w sposób, który umożliwia systematyczne "wchodzenie" w masyw i kształtowanie trasy (szerokości, spadku, łuków) w miarę postępu.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "wkopem czołowym"?
Wkop czołowy odpowiada sytuacji, w której front robót prowadzony jest od strony czoła wyrobiska. To ułatwia organizację urabiania i odstawy urobku podczas wykonywania rampy/pochylni, bo postęp robót jest zgodny z kierunkiem tworzenia połączenia między poziomami. W praktyce sprzyja to etapowaniu robót i utrzymaniu przejezdności oraz kontroli geometrii pochylni.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "zabierką zwężoną" – taki wariant wiąże się z inną organizacją frontu (zmienny przekrój/szerokość zabierki). Nie jest to typowy wybór jako "najlepszy" do standardowych robót udostępniających poziom i wykonywania pochylni między poziomami, gdzie zwykle dąży się do stabilnej organizacji postępu i parametrów trasy.
  • "zabierką czołową" – mimo podobieństwa nazwy do prac czołowych, w tym pytaniu wskazano konkretny sposób zastosowania systemu zabierkowego dla udostępniania i ramp: wkop czołowy. To częsta pułapka językowa: uczeń wybiera opcję z przymiotnikiem "czołowa", bo pasuje do "czoła", nie analizując, że pytanie dotyczy doboru sposobu wykonania udostępnienia (wkopu).
  • "zabierką boczną" – wariant boczny stosuje się, gdy organizacja robót i kierunek postępu wynikają z innych uwarunkowań (np. prowadzenie robót wzdłuż skarpy/ściany z innym ustawieniem frontu). Dla wykonywania typowych pochylni łączących poziomy robocze nie jest to zwykle rozwiązanie preferowane jako "najlepsze".

Wskazówka egzaminacyjna: czytaj treść przez pryzmat celu robót (udostępnienie + połączenie poziomów) i pytaj siebie, jaki wariant pozwala najprościej prowadzić postęp prac i kształtować rampę. Uważaj na odpowiedzi, które brzmią podobnie (czołowy/czołowa), ale oznaczają inny wariant organizacji robót.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
System zabierkowy to sposób prowadzenia robót urabiania i wybierania, w którym eksploatacja przebiega etapami (zabierkami), zgodnie z przyjętą organizacją frontu robót. Dobór rodzaju zabierki zależy m.in. od geometrii wyrobiska, kierunku postępu i potrzeb transportu.
Wkop czołowy rozpoznasz po tym, że roboty prowadzi się "od czoła" w kierunku postępu wyrobiska, tak aby stopniowo uzyskać wymagany przekrój i kierunek dojścia. Jest to szczególnie użyteczne przy robotach udostępniających i budowie pochylni, gdzie ważna jest kontrola geometrii trasy.
Pochylnia musi mieć określoną szerokość, spadek i ciągłość przejazdu. Organizacja frontu robót wpływa na to, czy da się równocześnie urabiać, odstawiać urobek i bezpiecznie utrzymać przejezdność. Zły dobór wariantu może utrudnić transport lub wymusić kosztowne poprawki.
Słowa kluczowe to "udostępnienie nowego poziomu roboczego" oraz "budowa pochylni transportowej". Oznacza to, że celem nie jest tylko wybieranie złoża, ale wykonanie dojścia/połączenia komunikacyjno-transportowego. W takich robotach istotna jest możliwość kształtowania trasy w miarę postępu.
Tak. Zabierka boczna może być właściwym wyborem, gdy uwarunkowania wyrobiska (np. układ skarp, dostępność miejsca, kierunek prowadzenia ściany) sprzyjają postępowi "z boku" frontu. W pytaniu jednak wskazano specyficzny przypadek robót udostępniających i pochylni, gdzie preferowany jest wkop czołowy.
Zwróć uwagę, czy pytanie dotyczy wykonania dojścia/udostępnienia (wtedy często pojawia się "wkop"), czy ogólnej organizacji urabiania w ścianie (wtedy mowa o "zabierce"). Podobne brzmienie to pułapka językowa, więc warto dopasować pojęcie do celu robót.
Najczęściej uczniowie wybierają odpowiedź na podstawie podobieństwa słów (np. "czołowa" do "czołowy") albo kojarzą opcję z najczęściej omawianym przypadkiem z lekcji. Pomaga krótkie sprawdzenie: jaki wariant najłatwiej umożliwia wykonanie pochylni i zachowanie parametrów transportu.
Pochylnie planuje się przy przechodzeniu na nowe poziomy robocze oraz wtedy, gdy trzeba zapewnić ciągły transport (np. dla sprzętu kołowego) między poziomami. Wymaga to ujęcia w projekcie robót górniczych oraz skoordynowania z harmonogramem urabiania i odstawy urobku.
W praktyce bierze się pod uwagę m.in. geometrię wyrobiska, warunki geologiczne, wymaganą przepustowość transportu, dostępność sprzętu, miejsce na manewry, a także wymagania bezpieczeństwa pracy. Dobór metody powinien ułatwiać kontrolę postępu robót i parametrów pochylni.
Ucz się przez skojarzenia funkcjonalne: do czego służy dany wariant (udostępnienie, eksploatacja, kształtowanie skarp, transport). Pomaga też rysowanie prostych szkiców: gdzie jest "czoło", gdzie "bok" frontu i jak przebiega trasa pochylni. Na teście czytaj uważnie, jaki jest cel robót.
info

Około 65% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Pozostałe rodzaje zabierki dobiera się do innych warunków geometrii frontu."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii górnictwa odkrywkowego (rozdziały o udostępnianiu i systemach urabiania)
  • Materiały szkolne/branżowe dotyczące budowy pochylni (ramp) i organizacji transportu w odkrywce
  • Instrukcje zakładowe i procedury technologiczne kopalni (jeśli dostępne dla ucznia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego