W zadaniach ochrony osób na terenie chronionego obiektu pracownik ochrony działa na podstawie ustawowego katalogu uprawnień. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie osób i mienia uprawnienia te dotyczą wykonywania zadań ochrony osób i mienia i nie są "dzielone" na oddzielny, węższy zestaw tylko dla ochrony osób.
Dlatego odpowiedź "w pełnym zakresie." jest właściwa: oznacza możliwość korzystania ze wszystkich uprawnień wymienionych w katalogu, takich jak m.in. ustalanie uprawnień do przebywania w strefie chronionej i legitymowanie osób, wzywanie do opuszczenia obszaru, ujęcie osoby w sytuacji spełniającej przesłanki, a także użycie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej w przypadkach przewidzianych prawem.
Jednocześnie "pełny zakres" nie oznacza dowolności. To częsty błąd: myli się zakres uprawnień (co wolno robić) z przesłankami ich użycia (kiedy wolno). Przykładowo ujęcie jest dopuszczalne dopiero przy oczywistym bezpośrednim zagrożeniu, a nie przy zagrożeniu jedynie potencjalnym.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- Stwierdzenie o "wyłączeniu" konkretnego środka przymusu (np. psa służbowego) sugeruje, że sama ochrona osób automatycznie zawęża katalog. Tymczasem katalog wynika z ustawy, a ewentualne ograniczenia wynikają z przesłanek i zasad użycia, nie z samego faktu, że chronimy osoby.
- Teza o "zatrzymaniu każdej osoby stwarzającej potencjalne lub faktyczne zagrożenie" rozszerza uprawnienie ponad ustawowe warunki: prawo do ujęcia dotyczy sytuacji ściśle określonych (bezpośrednie i oczywiste zagrożenie), nie każdej oceny ryzyka.
- Wariant o "wyłącznie noszeniu broni ukrytej" błędnie redukuje uprawnienia do jednego elementu i dodatkowo miesza wątek wyposażenia formacji; uprawnienia pracownika ochrony nie sprowadzają się do noszenia broni i obejmują także czynności porządkowe oraz kontrolne.
Na egzaminie warto zapamiętać: katalog uprawnień jest zamknięty (tylko to, co w ustawie), ale korzystanie z niego zawsze wymaga spełnienia konkretnych przesłanek.
