Zawiasa to pozostawiony, nieprzecięty pas drewna pomiędzy podcięciem a rzazem ścinającym. Jej zadaniem jest prowadzenie pnia w zaplanowanym kierunku obalenia i utrzymanie kontroli nad ruchem drzewa w kluczowej fazie przewracania.
W praktyce nauczania techniki ścinki stosuje się regułę orientacyjną, że wymiar zawiasy dobiera się proporcjonalnie do średnicy pnia w miejscu cięcia (często przyjmowane jest ok. 10% średnicy). Dla pnia o średnicy 70 cm wartość rzędu 7 cm odpowiada tej zależności, dlatego taka odpowiedź jest spójna z zasadą doboru zawiasy.
Dlaczego pozostałe wartości mogą być błędne w tym ujęciu? Zbyt mała zawiasa (np. 4–6 cm przy 70 cm średnicy) zwiększa ryzyko, że włókna zerwą się zbyt wcześnie, a drzewo utraci "prowadzenie" i może zmienić kierunek obalania. Może to też sprzyjać niepożądanemu skrętowi pnia na pniu lub niekontrolowanemu opadaniu korony. Z kolei w praktyce terenowej wymiar zawiasy i tak powinien być dostosowany do warunków: gatunku, przechyłu, wiatru, zgnilizny, napięć w drewnie i przyjętej techniki (klin, ściągacz). Egzaminowe pytanie dotyczy jednak wartości około, czyli typowej reguły orientacyjnej wynikającej z proporcji do średnicy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "około" i podana jest średnica w cm, zwykle sprawdzana jest właśnie prosta reguła proporcji (np. 70 cm → ok. 7 cm), a nie szczegółowe warianty zależne od warunków terenowych.
