W HTML domyślnie przeglądarka koliduje białe znaki (np. wiele spacji zamienia na jedną) i nie traktuje znaków nowej linii w źródle jako wymuszonego złamania wiersza. Jeśli jednak trzeba pokazać tekst dokładnie w takim układzie, w jakim został zapisany (ze spacjami, tabulatorami i końcami linii), stosuje się element <pre>.
Dlaczego <pre> jest poprawne?
<pre> to element preformatowania: zachowuje białe znaki i łamanie linii, a w praktyce zwykle jest renderowany czcionką o stałej szerokości (monotypową). To czyni go właściwym wyborem do prezentacji np. fragmentów konfiguracji, wyników poleceń w terminalu czy logów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- <ins> oznacza wstawiony fragment treści (np. zmiana w dokumencie). Nie służy do zachowywania układu białych znaków ani do preformatowania.
- <code> opisuje semantycznie fragment kodu. Sam znacznik nie gwarantuje zachowania tabulatorów i końców linii; do bloków kodu zwykle łączy się go z <pre> (np. <pre><code>...</code></pre>), aby zachować formatowanie.
- <blockquote> służy do oznaczania dłuższego cytatu blokowego. To element semantyczny dla cytatów, a nie narzędzie do wiernego odwzorowania spacji i nowych linii.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pytania pojawia się wymaganie "uwzględnia dodatkowe spacje, tabulacje i znaki końca linii", szukaj odpowiedzi związanej z preformatowaniem — w HTML jest to właśnie <pre>.
